Dit zijn de 24 landen op EK2016

Na het lezen van dit artikel weet je voor wie je moet juichen dit EK

Vrijdag begint het EK in Frankrijk, maar Nederlandse voetbalfans lopen nog niet echt warm voor het eindtoernooi. Erg vreemd is dat niet, want Oranje is afwezig door een dramatisch verlopen kwalificatie. Voor veel voetballiefhebbers is het dan ook de vraag voor welk land ze in vredesnaam moeten juichen. Catenaccio analyseerde alle 24 EK-deelnemers, zodat jij weet welk land je het beste kunt supporten tijdens het komende Europees Kampioenschap. En wat blijkt: er zijn veel leukere opties dan onze zuiderburen.

Lees het hele artikel in blendle of door hieronder in te loggen:

[blendlebutton]

Groep A

Frankrijk
Wil je eindelijk eens voelen hoe het is om als fan het EK te winnen? Dan is Frankrijk de beste keuze. Althans, dat suggereren verschillende statistischerekenmodellen. Vreemd zijn die voorspellingen niet, want het elftal van Frankrijk zit bijzonder goed in elkaar. Bondscoach Didier Deschamps kiest steevast voor een 4-1-4-1-formatie, waarbij de buitenste middenvelders in balbezit veel vrijheid hebben. Gecombineerd met de opkomende backs en de dynamiek van box-to-box-spelers Paul Pogba en Blaise Matuidi maakt dit Frankrijk aanvallend bijna niet te bespelen. En als het écht niet loopt? Dan kan Dimitri Payet er altijd nog een vrije trap inschieten. Er zijn nog een aantal andere spelers die het de moeite waard maken om voor Les Blues te juichen: Kingsley Coman, Antoine Griezmann en Anthony Martial. Afmaker Olivier Giroud moet voor de doelpunten zorgen. Enige punt van zorg voor toekomstige fans van Frankrijk is de wankele defensie, die acht doelpunten incasseerde in de laatste vijf duels.

Roemenië
Voor liefhebbers van goed georganiseerde defensies is Roemenië een absolute aanrader. Bondscoach Anghel Iordanescu, die sinds oktober 2014 in dienst is, heeft zijn team gebouwd op een ijzersterk verdedigend fundament. In de kwalificatiereeks voor dit EK incasseerde zijn elftal slechts twee doelpunten, minder dan ieder ander land. Iordanescu heeft dat voor elkaar gekregen door in balbezit 4-2-3-1 te spelen en uit balbezit uit te gaan van een asymmetrische 4-4-2. Roemenië zakt zonder bal redelijk ver in, sluit het centrum af en probeert de tegenstander naar de zijkanten te dwingen. Roemenië probeert daarnaast zorgvuldig op te bouwen via de centrale verdedigers. Veel aanvallen komen over de linkerkant, waar vleugelverdediger Razvan Rat nog altijd een sleutelspeler is. Met de veelbelovende aanvallende middenvelder Nicolae Stanciu (23) en doelpuntenkanon Florin Andone (23) zitten twee talenten in de selectie waarmee goede sier gemaakt kan worden in je vriendengroep.

Het Roemeense elftal uit balbezit.

Albanië
In Nederland is redelijk geschokt gereageerd op het bericht dat Milot Rashica (Vitesse) niet meegaat naar het EK met Albanië, maar wie hem zag spelen in het oefenduel met Qatar kan nauwelijks verbaasd zijn. De Italiaanse trainer Gianni de Biasi laat zijn elftal zeer gedisciplineerd spelen vanuit een 4-1-4-1-formatie en daar heeft Rashica geen boodschap aan. Bij Albanië moet iedereen eerst zijn taak uitvoeren. Individuele hoogstandjes zijn niet meer dan een leuke bonus. Behalve in verdedigen is Albanië ook goed in standaardsituaties. De ploeg beschikt over talloze boeiende varianten om tegenstanders te verrassen. Leuk vooruitzicht voor potentiële fans: Albanië heeft in aanloop naar het EK al twee keer geoefend tegen Frankrijk en is in die potjes ongeslagen gebleven.

Zwitserland
Zwitserland is – precies volgens het stereotype beeld – een redelijk veilige en neutrale optie. Binnen een degelijke 4-2-3-1 zorgen de opkomende backs – Stephan Lichtsteiner op rechts, Ricardo Rodriguez op links – ervoor dat de buitenspelers naar het centrum kunnen komen om daar gevaar te stichten. Die taak is wel toevertrouwd aan Xherdan Shaqiri, terwijl ook van Breel Embolo veel verwacht wordt dit toernooi. Tot nu toe heeft Embolo, die liever in de spits staat, als linksbuiten echter zijn belofte nog niet kunnen inlossen (zijn enige doelpunt in tien interlands is een penalty tegen San Marino). Nog een gratis tip voor toekomstig adepten van deze bergstaat: roep het Zwitsers kwartiertje in het leven. Van de 37 doelpunten van de ploeg van bondscoach Vladimir Petkovic sinds het vorige eindtoernooi vielen er liefst vijftien in het Zwitsers kwartiertje. Alleen de bizarre ontsnapping tegen Slovenië, waartegen een 2-0 achterstand werd omgebogen in een 3-2 zege, is al reden om voor Zwitserland te gaan juichen. Puntje van zorg: Petkovic en consorten hebben het vaak lastig tegen landen die graag inzakken en daarvan komen ze er in de poulefase twee tegen.

Groep B

Engeland
Voor een Oranje-fan lijkt een overgang naar Engeland vrij natuurlijk te kunnen verlopen. Net als bij het Nederlands elftal zijn de verwachtingen bij The Three Lions vaak bijzonder hoog. Tijdens het toernooi blijkt vervolgens dat de ploeg iets minder goed is dan gedacht, meestal gevolgd door een nationaal debat over wiens schuld dit is. Ook dit keer wordt er veel verwacht van de mannen van bondscoach Roy Hodgson, wat niet geheel onterecht is gezien de feilloze kwalificatiereeks en de knappe oefenzege op Frankrijk. Door te switchen naar een 4-4-2-formatie met een ruit op het middenveld heeft Hodgson het voor elkaar gekregen om Wayne Rooney, Harry Kane en Jamie Vardy in één elftal te krijgen. De grootste vraag lijkt nu te zijn of de verdediging op het allerhoogste niveau stand gaat houden. Door het fundament te bouwen rond spelers van Tottenham Hotspur heeft Hodgson er in elk geval voor gezorgd dat de onderlinge communicatie in het team van een hoog niveau is.

Rusland
Er zijn slechts twee verschillen tussen het elftal van Rusland en dat van CSKA Moskou: er staan circa vijf andere spelers in en er worden andere shirts gedragen. Verder heeft keuzeheer Leonid Slutsky een evenbeeld geschapen van zijn CSKA, het team dat hij nog altijd leidt. Slutsky zweert bij zijn 4-2-3-1-formatie, waarin de backs ver mogen opkomen en de buitenspelers veel naar binnen bewegen. De as bestaat nog altijd uit doelman Igor Akinfeev, Sergei Ignashevich en Vasili Berezutski. Door het gemis van Alan Dzagoev is het de vraag wie het spel moet gaan maken, maar met Artem Dzyuba hebben de Russen in elk geval een koelbloedige afmaker in huis. Voornaamse reden om Rusland aan te moedigen: de omschakelmomenten bij balwinst zijn de moeite meer dan waard. (Net als de talentvolle Aleksandr Golovin, die uiteraard in het dagelijks leven voor CSKA speelt.)

Wales
Er is eigenlijk maar één argument te bedenken om Wales te steunen: Gareth Bale. De wereldster van Real Madrid hoeft bij de nationale ploeg niet in de schaduw te staan van Cristiano Ronaldo en dat doet hem deugd. Binnen de 3-4-2-1-formatie van bondscoach Chris Coleman heeft Bale een volledig vrije rol als een van de twee aanvallende middenvelders. Dat alle-ballen-op-Bale-strategie in de kwalificatiereeks heeft gewerkt, zegt veel over de enorme kwaliteiten van de linkspoot. Daarnaast is Wales goed bij dode spelmomenten en verdedigt de ploeg vrij aardig. In de laatste interlands hebben de mannen van Coleman er weinig van gebakken, maar dat valt nauwelijks verwonderlijk te noemen gezien de afwezigheid van Bale in veel van die duels.

Slowakije
Goed nieuws voor toekomstige supporters van Slowakije. Jullie team kan wel eens een van de verrassingen van dit EK gaan worden. Keuzeheer Jan Kozak heeft namelijk een prima selectie tot zijn beschikking, hoewel de aanwezigheid van Willem II-reserve Adam Nemec het tegenovergestelde lijkt te bewijzen. Met Martin Skrtel, Juraj Kucka en Marek Hamsik heeft Slowakije drie sterkhouders in de as die vaste krachten zijn bij grote clubs in het buitenland. Binnen de 4-2-3-1-formatie van Kozak wordt het maximale uit de kwaliteiten van dit trio gehaald. Sinds het mislopen van het WK 2014 heeft Slowakije twintig duels gespeeld en daarvan heeft het er slechts twee verloren. Zes EK-deelnemers (Oekraïne, Spanje, Tsjechië, Zwitserland, IJsland en Duitsland)  zijn in aanloop naar dit toernooi verslagen. Winnen doet Slowakije het liefst via snelle combinaties door het centrum en effectieve standaardsituaties.

Groep C

Duitsland
Nog niet zo heel lang geleden hadden we Duitsland moeiteloos kunnen overslaan bij een stuk waarin landen besproken worden die aangemoedigd kunnen worden door Nederlanders. Het sentiment rondom het team van onze oosterburen is echter honderdtachtig graden gedraaid. Bondscoach Joachim Löw laat zijn ploeg verzorgd en aanvallend voetballen, waardoor Die Nationalelf over de hele wereld voetbalharten heeft veroverd. Mede door de komst van Pep Guardiola naar de Bundesliga is het spel van Duitsland in de afgelopen jaren nog beter en gevarieerder geworden. Löw lijkt er nog niet helemaal uit hoe hij exact wil gaan spelen. Hij heeft onlangs nog geëxperimenteerd met 3-4-2-1, maar lijkt toch te kiezen voor 4-2-3-1. Fans die overstappen naar Duitsland moeten niet schrikken van een moeizame groepsfase. Overigens is het als Duitsland-supporter verstandig om bij corners tegen even weg te kijken; vier van de laatste zeven tegengoals vielen uit hoekschoppen.

Duitsland verdedigt – net als Bayern München – in een 5-3-2 zonesysteem bij corners. Dat gaat niet altijd goed.

Oekraïne
Voor de voetbalfans met een voorliefde voor behendige dribbelaars op de vleugel is Oekraïne een absolute aanrader. Met Yevhen Konoplyanka vanaf links en Andriy Yarmolenko op de rechterflank zijn er ieder duel heerlijke individuele acties te zien. Door een verdedigend blok van zes man neer te zetten, heeft oefenmeester Mikhail Fomenko in zijn 4-2-3-1-formatie ook defensieve degelijkheid ingebouwd. Eigenlijk zorgt alleen het ontbreken van een goede aanvallende middenvelder en een kwalitatief sterke spits ervoor dat Oekraïne waarschijnlijk geen gooi kan doen naar een plek bij de laatste vier. Dat mag de pret niet drukken, want met Konopyanka en Yarmolenko is er genoeg om van te genieten bij deze ploeg.

Polen
Polen is tijdens dit EK een garantie voor doelpunten – zowel voor als tegen. In de kwalificatiereeks voor het eindtoernooi in Frankrijk was Polen het land dat het vaakst scoorde, al helpt het natuurlijk als je in een poule met Gibraltar ingedeeld wordt. Aanvalsleider Robert Lewandowski en schaduwspits Arek Milik zijn waarschijnlijk bij iedereen bekend als offensieve wapens. Keuzeheer Adam Nawalka heeft daarnaast met linksbuiten Kamil Grosicki een extra joker in de voorhoede. Bij gratie van bliksemafleiders Lewandowski en Milik heeft Grosicki het afgelopen jaar regelmatig de show gestolen bij Polen. Voor potentiële aanhangers is de kwetsbare defensie een punt van zorg. Polen speelt in de opbouw met veel mensen voor de bal en is dan kwetsbaar in de omschakeling, zoals ook het uitstappen van een van de twee centrale verdedigers vaak voor hachelijke momenten zorgt.

Noord-Ierland
Dwepen met Noord-Ierland lijkt op het eerste oog het domste wat je kan doen tijdens dit EK. Wat heeft een ploeg vol middelmatige spelers uit de krochten van het Engelse voetbal in hemelsnaam te zoeken op een groot eindtoernooi? Meer dan de meeste mensen denken. Noord-Ierland is al twaalf duels (W6, G6) op rij ongeslagen. Een langere reeks dan elke andere EK-deelnemer. Daarom is het ook leuk om voor het elftal van manager Michael O’Neill te juichen. Het is het klassieke verhaal van de underdog waarbij het geheel veel meer is dan de som der delen. Door een 3-1-4-2 variant in te slijpen heeft O’Neill nog wat extra zekerheden ingebouwd. Zijn ploeg zakt ver in, ramt alle ballen naar voren en scoort bijna alleen uit standaardsituaties. Daarmee heeft Noord-Ierland alles in zich om het SV Darmstadt 98 van dit EK te worden. Nog niet overtuigd? Luister dan nog even naar dit briljante liedje over spits Will Grigg.

Groep D

Spanje
Driehoekjes, combinatiespel in de kleine ruimte, technisch vaardige middenvelder, eindeloos balbezit. Wanneer het voorgaande je aanspreekt, dan ben je bij Spanje nog steeds op de juiste plek. De ervaren coach Vincente del Bosque heeft zijn selectie verjongd na het mislukte WK in Brazilië, maar de speelstijl is nauwelijks veranderd. Ook tijdens dit EK gaat Del Bosque uit van de Spaanse versie van catenaccio: tiki-taka. Door middel van defensief balbezit geeft Spanje nauwelijks kansen weg en gezien de kwaliteit van de selectie is La Roja ‘gewoon’ weer een grote kanshebber op de titel. Onhandig is dat de spoeling wat betreft aanvallers relatief dun is, waardoor het maken van doelpunten mogelijk een probleem kan worden in de eindfase van het toernooi. Dat Álvaro Morata kampt met een blessure is een extra nadeel, want Aritz Aduriz (35) is de enige andere aanvalsleider in de selectie.

Tsjechië
Onder de bezielende leiding van bondscoach Pavel Vrba is Tsjechië getransformeerd in een bijzonder aanvallende ploeg. De meest gebruikte basisformatie is een 4-2-3-1. De speelstijl van het elftal is georiënteerd op balbezit en een verzorgde opbouw van achteruit, waarbij vooral veel geduld betracht wordt om de juiste oplossing te vinden. Een probleem is dat er vaak veel mensen voor de bal staan, waardoor tegenstanders kunnen toeslaan op de counter. Een speler om in de gaten te houden bij de Tsjechen is Ladislav Krejcí, een een linksbenige buitenspeler. Voor de Oranje-fan die geniet van sterven in schoonheid, is Tsjechië dit toernooi een absolute aanrader.

Turkije
Als je tijdens dit EK per se een Nederlander wil aanmoedigen, dan heb je twee opties. Je kunt gaan voor scheidsrechter Björn Kuipers, of voor Turkije. Daar vormt de in Zaandam geboren Oguzhan Özyakup namelijk het kloppende hart van het team. De aanvallende middenvelder van Besiktas heeft een vaste plek als nummer 10 veroverd, waarbij hij Hakan Calhanoglu en Arda Turan naar de vleugel verdrijft in de 4-2-3-1 van de ervaren tacticus Fatih Terim. Bij Turkije zijn er waarschijnlijk spectaculaire doelpunten te bewonderen, aangezien veel spelers graag lopen met de bal aan de voet en schieten van afstand aangemoedigd wordt. En dan hebben we het nog niet eens over de vrije trappen van Calhanoglu gehad. Tel daar nog eens bij op dat Terim erin geslaagd is om zijn team defensieve discipline bij te brengen en Turkije is plots een land dat tot de positieve verrassingen van dit toernooi kan gaan horen. Alleen tegen absolute toptegenstanders zal naar voren komen dat de achterste linie puur verdedigend tekortschiet.

Kroatië
Voor fijnproevers is Kroatië al jaren het troetelkind onder de voetballanden. Technisch vaardige middenvelders worden in de balkanstaat bij de vleet geproduceerd. Ante Coric (19) van Dinamo Zagreb is de laatste in een lange rij. Zijn voorganger Alen Halilovic gaat ondanks een verdienstelijk jaar bij Sporting Gijón niet eens mee naar Frankrijk. Dat zegt veel over de keuzemogelijkheden van bondscoach Ante Cacic, die met Ivan Rakitic, Mateo Kovacic, Luka Modric, Marcelo Brozovic, Milan Badelj en de eerder genoemde Coric voldoende potentiële spelmakers in zijn selectie heeft. Cacic worstelt met de vraag hoe hij al dat talent in één elftal kan proppen en heeft sinds zijn aanstelling in september 2015 gewisseld tussen 4-3-3, 4-2-3-1, 4-4-2 en 3-5-2. Tijdens het EK lijkt het 4-2-3-1 te gaan worden, met Modric en Badelj als controleurs en Rakitic achter spits Mario Mandzukic. Een feitje om twijfelaars over de streep te trekken: in de zeven duels onder Cacic is Kroatië ongeslagen (W6, G1) gebleven en heeft het slechts twee doelpunten geïncasseerd. Een van die goals viel na nonchalant balverlies op het middenveld en dat is waar Kroatië op het eindtoernooi voor moet waken.

Groep E

België
In België wordt al jaren gewacht op het moment dat de gouden generatie eindelijk gaat oogsten op een eindtoernooi. Nu Nederland er niet bij is, lijkt het dan ook slim om mee te liften op het verwachte succes van de Rode Duivels. Bijna de helft van de basisploeg is bovendien in de Eredivisie doorgebroken, dus de overstap is snel gemaakt. Toch kan een zomer voor België juichen de nodige frustraties opleveren. Net als wij hebben onze zuiderburen namelijk een trainer met een vrij armoedige cv. Marc Wilmots zoekt nog altijd naar de ideale samenstelling in zijn 4-2-3-1-formatie. Het ontbreken van balans maakt zijn ploeg verdedigend kwetsbaar. Terugvallen op standaardsituaties, wat met een specialist als Kevin De Bruyne en sterke koppers bijzonder effectief kan zijn, zit er ook niet in. Wilmots vindt het trainen op dode spelmomenten namelijk onzin.

Italië
Degelijk, degelijker, Italië. Toekomst Chelsea-manager Antonio Conte houdt duidelijk niet van frivoliteiten. De voormalig middenvelder heeft een elftal gebouwd dat boven alles uitgaat van defensieve zekerheid en het gedisciplineerd uitvoeren van taken. Doelman Gianluigi Buffon plus centrumverdedigers Andrea Barzagli, Leonardo Bonucci en Giorgio Chiellini staan niet ter discussie, maar los van dit Juventus-kwartet is Conte nog zoekende. Hij lijkt te gaan kiezen voor een 3-5-2-formatie, alleen de basisspelers kunnen nu nog niet ingevuld worden. Zeker is in ieder geval dat resultaatvoetbalfetisjisten bij Italië aan hun trekken gaan komen.

Ierland
Ierland speelt onder keuzeheer Martin O’Neill (niet te verwarren met Michael O’Neill van Noord-Ierland) zoals je verwacht dat Ierland speelt: veel lange ballen, veel voorzetten en vooral veel duels. Daarbij heeft de ploeg zich gespecialiseerd in dode spelmomenten. Eigenlijk wordt er vrijwel alleen gescoord uit strafschoppen, vrije trappen, hoekschoppen en verre inworpen. Het laatste Ierse velddoelpunt dateert van november 2015. O’Neill varieert tussen 4-4-2 met een ruit, een vlakke 4-4-2 en 4-2-3-1, wat zijn elftal minder voorspelbaar maakt dan het team van zijn voorganger Giovanni Trapattoni. Als fan van Ierland ga je vanwege het gebrek aan kwaliteit het EK niet winnen, maar wie wil nou niet bij de supportersschare horen die ook bij verlies gewoon blijft zingen?

Zweden
Welkom bij de grote Zlatan Ibrahimovic-show. Bij Zweden heeft trainer Erik Hamrén zijn hele elftal ingericht op de grillen van de 34-jarige superster. Ibrahimovic heeft een vrije rol als een van de twee spitsen in een 4-4-2-formatie. De voormalig Ajacied is bij Zweden aanspeelpunt, spelmaker en afmaker in één persoon verenigd. Steun krijgt Ibrahimovic van de buitenste middenvelders die veel naar binnenkomen en de opkomende vleugelverdedigers. Aanvalspartner Marcus Berg staat er eigenlijk vooral in om wat tegenstanders bezig te houden en zo ruimte te creëren voor Ibrahimovic. In zijn laatste duel heeft Berg in 76 minuten tijd welgeteld zeven passes gegeven. Vreemd genoeg laat Zweden zich opvallend vaak in de luren leggen bij defensieve standaardsituaties, wat in een poule met Ierland en Italië waarschijnlijk een hoop narigheid op gaat leveren.

De klassieke 4-4-2 van Zweden.

Groep F

Portugal
Als toekomstig Portugal-fan gaan de media je wijs proberen te maken dat alles draait om aanvoerder Cristiano Ronaldo. Dat is niet helemaal waar. Natuurlijk is de vedette van Real Madrid belangrijk met zijn doelpunten, maar het afgelopen seizoen is zijn inbreng mede vanwege blessures vrij beperkt geweest. Van de achttien Portugese goals in 2015/16 heeft Ronaldo er drie gemaakt, een assist is door hem niet gegeven. Keuzeheer Fernando Santos heeft in deze periode gewisseld tussen 4-2-3-1, 4-4-2 en 4-3-3. Tot een Eureka-moment is het niet niet gekomen voor de Portugese coach, maar met een doorgewinterde defensie, een uitgebalanceerd middenveld en behendige aanvallers als Ricardo Quaresma, Nani en Ronaldo zijn alle ingrediënten voor een aardig EK aanwezig. De 7-0 overwinning op Estland vergroot de hoop daarop. Bovendien heeft Santos enkele grote talenten geselecteerd: William Carvalho, Raphaël Guerreiro en Renato Sanches hebben het in zich de Europese top te halen. Tamelijk beroerd is Portugal in het verdedigen van laag teruggelegde ballen vanaf de vleugel. De controleurs zijn vaak niet op tijd terug om dit soort passes onschadelijk te maken, waardoor aanvallers die zo slim zijn om een stapje achteruit te doen, de bal vaak voor het inschieten hebben.

IJsland
Het seizoen 2015/16 is het jaar van de revival van de 4-4-2. Leicester City is er kampioen van Engeland mee geworden, Atlético Madrid won er bijna de Champions League mee, terwijl ook clubs als Villarreal en Watford de vruchten geplukt hebben van de vernieuwde uitvoering van 4-4-2. Daarin spelen de spitsen uit balbezit als twee extra middenvelders en wordt verdedigd in de zone. Via de omschakeling (en standaardsituaties) wordt er vervolgens toegeslagen. Deze speelwijze stelt clubs in staat om boven zichzelf uit te stijgen en IJsland heeft hetzelfde kunstje geflikt in het interlandvoetbal. Vervelend voor kleinduimpje IJsland is dat de tekortkomingen van de ploeg steeds vaker aan het licht komen. Het trage centrum wordt regelmatig uit elkaar gespeeld en als de ruimtes te groot worden, dan is er voor de mannen van oefenmeester Lars Lagerbäck geen houden meer aan. Voor de voetbalfans die houden van underdogs die tegen alle verwachtingen in resultaat boeken, is dat echter alleen maar een extra reden om IJsland te steunen.

Oostenrijk
Het pressingvoetbal in de geest van Ralf Rangnick is bezig aan een opmars door het internationale voetbal. Op dit EK wordt deze zogenoemde Swabian School vertegenwoordigd door Oostenrijk. De Zwitserse tacticus Marcel Koller laat zijn elftal spelen in de geest van Red Bull Salzburg. Vanaf de eerste minuut gaat de gashendel open. In balbezit wordt de snelste weg naar voren gezocht en als Oostenrijk de bal niet heeft, wordt een poging gedaan deze via balgeoriënteerde pressing zo snel mogelijk te veroveren. Een 4-2-3-1-formatie, waarin David Alaba als een van de twee controleurs een vrije rol heeft, dient daarbij als uitgangspunt. Fans van coaches als Jürgen Klopp, Roger Schmidt en Thomas Tuchel doen er dan ook verstandig aan om voor Oostenrijk te juichen. Het pressingvoetbal zal niet voldoende blijken om kans te maken op de eindzege, maar niemand hoeft verrast te zijn als Oostenrijk de kwartfinale haalt.

Voor pressingvoetbal moet je dit toernooi bij Oostenrijk zijn.

Hongarije
Spektakel hoeft dit toernooi niet verwacht te worden van Hongarije. De Duitser Bernd Storck heeft van Hongarije een counterploeg gemaakt die uitgaat van een 4-3-3, maar zonder bal eerder 4-1-4-1 speelt. Het is aannemelijk dat EK-duels van Hongarije voor neutrale toeschouwers een lange en vervelende zit gaan worden. Misschien is dat direct wel de beste reden om de mannen van Storck aan te moedigen: het maakt de kleurloze potjes in Groep F een stuk spannender. Gratis speltip voor Hongarije-fans: ga geen bier halen als Balázs Dzsudzsák een standaardsituatie neemt, want dit is bijna de enige manier waarop jullie gevaar stichten. Denk bijvoorbeeld eens terug aan deze variant tegen Griekenland, dit doelpunt versus Litouwen of deze knal in duel met Kroatië. [/blendlebutton]

Paul Pogba (door Barry Masterson)

About Pieter Zwart

Pieter is naast eindredacteur bij Catenaccio ook bureauredacteur bij Voetbal International. Hij is al vanaf het begin betrokken bij Catenaccio. Pieter richt zich vooral op financiële en tactische analyses, maar schrijft ook andere onderzoeksartikelen. Volg Pieter op Twitter | Meer artikelen van Pieter